_____________________________________________________________________________

26 april  2011

Karpers en Giebels

Na twee dagen te hebben geblanked in een waar karpervissersparadijs met het mooiste weer van de wereld, krijg ik toch het verlangen dat het pennetje eens onder water wordt getrokken. het maakt niet eens uit wie dat doet zolang het maar een vis is, en dat het pennetje er heel lang over doet net onder het oppervlak, zodat je 'm zo mooi kan volgen.

De eerste drie uur kan ik 't vergeten, dat het pennetje een bewegend kunstwerkje wordt. De karpers glijden door het wateroppervlak over de voerplek zonder interesse in de lekkere hapjes die pakweg 70  centimeter van ze verwijderd zijn. Geen trek dus, dan maar verderop kijken. Ik loop gelijk naar het andere eind van de sloot, een tippel van zo'n tien minuten.

De wind heeft een enorme vuilplek gecreëerd in de bocht van de sloot. Een pracht van een schuilplek voor karper. Ik kan bijde richtingen van de sloot helemaal inkijken en een karper aan 't oppervlak zal ik dan ook gelijk zien. Maar ze komen niet, het is doodstil. Opeens begint het water te leven, het lijkt op kopje duikelen dat de vissen doen. Welke vissen het zijn kan ik niet zien dus het half wit wordt aangesproken en de korsten gaan te water. De korsten worden niet aangeraakt, geen voorn dus. Karper is het niet en ook ruisvoorn niet dus moet het giebel zijn. Ik vergeet helemaal m'n pennetje.....daar gaat ie! Ik sla mis en later nog eens. Iets langer laten weglopen maar, en ja hoor het eerste giebeltje. Even later een pracht van een beet, en de verantwoordelijke: een giebel van zeven en dertig centimeter. Een prachtige vis!

Ap

_______________________________________________________________________________