_____________________________________________________________________________

22 januari 2010

Winters karperen

De afgelopen woensdag dat ik viste, had ik spijt dat ik de karperhengel niet had genomen. Het was heerlijk weer en de temperatuur van het water gaat weer een beetje stijgen, in het westland dan want daar is het ijs zo goed als verdwenen. De sloot waar ik aan het spinnen was lag nog gedeeltelijk ijs en daardoor nog niet optimaal te bevissen. Maar ik had ook een gevoel dat het zou lukken met de karper. Twee keer was ik al geweest en ik had de karper al gezien, ze wilden alleen nog niets tot zich nemen.

Vandaag wel goed gekozen en met een lekker soepel snoekbaarshengeltje van glas met een lijntje achttien honderdste moet dat goed kunnen aflopen. Als aas, maïs en een instant aasje uit een zakje, een zacht en stinkend goedje, gelijkend op een dropje, maar je vangt er karper mee. De eerste plekjes naast een bruggetje waar het stervens koud is, omdat ik toevallig in de schaduw zit, geen teken. Even verderop, waar de zonnestraaltjes goed voelbaar zijn, is er zo af en toe leven in de brouwerij. Ik kan zelfs slaan op een mooie wegtrekker. De vis schiet weer los en vanuit het oppervlak laat een brasem zich weer naar de bodem zaken. Meerdere keren wil ik slaan maar ik weet niet waar ik goed aan doe, het is allemaal zo voorzichtig, en dus gaan een aantal aanbeten mijn neus voorbij. De tactiek is wel grappig, weinig of niets voeren, dan ingooien en af en toe een stukje binnendraaien, even wachten en dan is er een beet of niet.

Op het werk zat ik naar buiten te kijken met een verlangen om in dat winterzonnetje te gaan vissen maar nu hier aan de waterkant, vind ik het toch nog erg koud om een paar uur stil te zitten. De wind is de voornaamste spelbreker, het zonnetje is lekker. Heel langzaam gaat het pennetje weg maar het puntje blijft boven water. Snel slaan denk ik want anders ben ik weer te laat, de pols maakt een snelle beweging en de hengel kromt zich, en de slip gaat werken. Ik zat eigenlijk aan brasem te denken maar deze winterse karper haalt me uit mijn droom. Hij maakt er een echte show van en ik ben blij dat ik een 3/4 ponds hengeltje heb gekozen. Je kan er toch eigenlijk niets van zeggen, hoe een karper zal reageren. In de zomer ving ik een bijna even grote karper aan twaalf honderdste en hoewel de dril wel even duurde waren de uitvallen niet zo groot.

Na een half uur ga ik naar een andere plek maar het pennetje blijft ijskoud met z'n topje boven water staan. Hooguit beroerd door de kabbel en de wind. Ik voel het winterse karperen in de botten komen en laat de karper voor wat ie is. Thuis onder de douche beleef ik dat ene moment nog eens waar een visser warm van wordt...de hengel kromt zich en de slip maak aanstalten.....de kou is weer vergeten!

Ap

_______________________________________________________________________________