_____________________________________________________________________________

16 mei 2010

De laatste vijf dagen...

Na een koud begin van de meivakantie leek het de tweede week warmer te worden. Het viel toch erg tegen op de laatste dagen na, toen de noorden wind naar het westen draaide. De kou ging er een beetje af, minder regen en soms was de zon goed te voelen. Ik was wel wat tekort gekomen wat karpervissen betreft en dat ging ik goedmaken door de laatste vijf dagen te vissen.Was de karper tijdens de regen en koude nog tot een aanbeet te verleiden, nu het zachter werd piekerden ze er niet over. Twee dagen zelfs geen enkele vis maar vijf dagen geen enkele karper. Ze waren er niet of lieten zich niet zien.

Ze waren er wel waarschijnlijk maar hadden geen trek. Heel sporadisch zag ik een kolkje dat van karper afkomstig kon zijn maar brasem kan dat ook zo mooi, zeker tijdens de paai. En de bellensporen die over de voerplek bruisten, wat was dat dan? Ik ben al vaker op het verkeerde been gezet, kleine belletjes, grotere belletjes, er zijn toch echt geen vaste patronen voor karper, zeelt en brasem. Bij de laatste karper die ik ving dacht ik een zeelt te haken, van die hele kleine belletjes, een beetje schuimig wordend, maar het was karper dat ik ving.

Vier dagen had ik gevist naar de avond toe maar de laatste dag, vandaag, probeerde ik de ochtend. Om half zes aan het water is er geen vis te bekennen. Het water is zo vlak als een spiegel en dat verraadt een karper onmiddellijk bij het azen of het draaien in het ondiepe water.

 Tijdens het optuigen van de hengel komt er iemand naar mij toe die mij heel bekend is. Andries is er ook, met zijn nieuwe penhengel die ingewijd moet worden. Of dit de juiste dag is...

We nemen onze stekken in en hopen er het beste maar van. Het water is zo stil, zo doods, dat ik besluit de wetering af te zoeken naar karper. Als ik weer bij het bruggetje kom waar ik twee voerplekjes had gemaakt, gaat Andries op zoek. Ook hij komt onverricht ter zaken weer terug. Wel karper gezien maar bijten, nee! Ik heb zojuist een zeelt gevangen en Andries maakt er een foto van.

Vijf dagen karperen bracht alleen zeelten in het net, maar het waren toch ook hele mooie dagen om bijvoorbeeld de zon onder zien gaan, ouwehoeren over vissen met de controleur van de Haagse of het gesprek met een passant die een praatje kwam maken over het penvissen. Een mooie uitspraak had hij, die hij hoorde van een andere karpervisser,  "De beste karpervisser is degene die er het meest van geniet"

Ap

_______________________________________________________________________________