_______________________________________________________________________________

7 februari 2009

Schrikken van een snoekje

Ik neem de gok om vandaag in de polder te gaan vissen. Zou er genoeg water open liggen? M'n stek binnen rijdend, zal ik maar zeggen, is het duidelijk dat niet overal gevist kan worden. Bij de bruggetjes is het wel steeds open en soms is het van brug tot brug open maar het meeste water ligt nog bedekt met een dikke laag  broos ijs. Het wordt maar zoveel mogelijk de bruggetjes bevissen. en wat sneller verplaatsen.

Het weer is prachtig, fris en een zonnetje dat af en toe ook goed voelbaar is. Na een paar worpen, de streamer is bijna binnengevist, schrik ik me het apelazarus. Een snoek draait met veel kabaal om de streamer heen en ik sla gelijk terwijl ik niet eens wat voel. Heb ik zo lang niet op snoek gevist dat ik de zenuwen niet meer in bedwang heb? Nu maar hopen dat de snoek nog in de buurt is. Hij zat niet vast en dat vergroot de kans dat ik hem toch nog vang. Zeer veel worpen worden het maar geen snoek meer. Er is een plek waar veel vuil ligt en takken boven het water uitkomen. Daar heb ik nog niet gevist, ik waag toch maar een poging, en hoop dan maar niet vast te raken. Eén worp en de vijfgrammer zwiept krom, hebbes! Goed gevoel weer een snoekje te voelen op de vijf. En ook het spektakel van de misslag niet te vergeten.

Een bruggetje verder tikt de streamer ergens tegen aan, loopt weer vrij en de hengel staat krom, en veert weer recht. Ik zag het snoekenlijf boven water uitkomen, prachtig!. Worp na worp kam ik het water onder en naast het bruggetje uit maar helaas. Deze snoek heeft het hazenpad genomen! En alle andere snoeken zijn met hem mee want ik krijg geen teken van leven meer. Ook een sloot haaks op deze, en veel meer in de luwte, brengt geen vis in het net. Ik loop tegen het ondergaande zonnetje in naar de auto. Prachtig die knotwilgen en het grasland in tegenlicht. Ik kom hier gauw terug!

_______________________________________________________________________________