|
_____________________________________________________________________________ |
21 november 2009
Luie snoeken
Dit zijn mijn dagen, mijn visdagen. Weinig wind, zonnetje en helder polderwater. Een streamertje met een spinnerblaadje ervoor maalt door het heldere water. Het is een rustige polder, weg van het verkeer. Het enige dat er af en toe klinkt is een dof schot, een schot van een jager. Even later sta ik met enkele jagers te praten. Ze vragen naar de vangsten en knik "nee". Ik zie dat zij wel gescoord hebben. Dat wordt hazebout vanavond. Gek eigenlijk, ik vis voor de sport, zij jagen voor de sport, we zijn allemaal graag in de polder, maar de meeste sportvissers gaan niet met de buit naar huis, de jagers wel. Toch vind ik ze geen onsportieve lieden. Ik krijg een tip om in de smalle sloten te vissen. Ze vissen dus ook. Zouden ze de snoeken meenemen? Ik vraag het maar niet maar ik ben wel nieuwsgierig.
Ze krijgen sneller gelijk dan ik dacht. Een snoekje kolkt uit de kant van de smalle sloot en trekt even later aan de streamer. Alsof hij het streamerstaartje tussen de lippen neemt en er even aan trekt, tot twee keer toe. Toch boeit de brede wetering me het meest en vis daar ook elke meter af terwijl de smalle sloot af en toe de aandacht krijgt. Een slootje haaks op het brede water heeft mooie schuilplaatsen en heb de hoop daar... Er komt een snoek achter de streamer aan maar houd de kaken op elkaar. Tot vier keer zwemt hij met de streamer mee maar hij bijt niet, Luie snoeken lijken het vandaag!
Aan de andere kant van het bruggetje dat de brede wetering als het ware in tweeën deelt, loopt de streamer vast. Dat denk ik tenminste, er zit een snoekje aan. Geen harde tik maar voorzichtig gepakt en dan ineens de weerstand. Langs dit stukje water doe ik meerdere keren een worpje in de smalle sloot, en vooral op de kruisingen. Een klein snoekje laat me hart 80 slagen sneller slaan. Hij had zeer voorzichtig de streamer genomen maar sloeg daarna het water tot schuim. Alsof Dreft hier aandelen had.
Nu gaat de aandacht toch echt alleen naar de smalle sloot en vele kolken achter de streamer maken het vissen aangenaam en spannend. Als de schemer zich aandient, hangt er weer ineens een snoek aan, een vechtjas die de kroon op deze dag had kunnen zetten. Dertig seconden zat hij er zeker aan maar z'n onophoudelijk geschud met de kop, loste de haak uiteindelijk. Het is niet erg, plezier genoeg gehad!
Zonnig, windstil weer wordt door de meeste vissers niet als snoekweer ervaren maar ik zou toch zeggen: "Ga op zo'n mooie dag er op uit, de polder in". Het zijn meestal geen enorme snoeken, en veel snoeken ook al niet maar je geniet op zo'n dag als geen ander met dat zachte weer, de mooie luchten naar de avond toe en de lucht die je ruikt, de vogels, een praatje, en soms ook nog een snoekje.
Ap _______________________________________________________________________________
|