_____________________________________________________________________________

23 augustus 2009

Honderd kolken en een schubje

Na een fietstochtje door het Westland reed ik zomaar langs een leuk water. Een behoorlijk aantal karpers zat hoog en doorsneden het wateroppervlak zodat er van de mooie v-sporen te zien waren. De karpers zaten hoog, maar toen wist ik nog niet dat op die plek waar de karpers zwommen, er vijfentwintig tot veertig centimeter water stond. De karpers zaten hoog en laag tegelijk.

De stek is niet met de auto te bereiken dus de fiets wordt opgetuigd met hengels en net. Een lange steel voor het net moet mee want ik kan niet dicht aan de oever komen. Ik vind het prettig op de fiets te gaan maar de beperking van de hoeveelheid uitrusting is om treurig van te worden. De kofferbak is voor een visser de enige echte viskist. Maar goed, het moet maar! Na driekwartier zit ik aan de waterkant en kan de pondshengel opgetuigd worden. Geen idee wat er voor vissen zitten maar er is ruimte genoeg als zou blijken dat de hengel te licht zou zijn.

Vanaf het moment dat het aas te water is gegaan, laat de karper zich zien. De ene kolk na de andere rond het pennetje. Het lijkt er op of het aas genomen wordt maar het is maar een klein stukje dat het pennetje wegloopt. Net genoeg om klaar te zijn voor het zetten van de haak maar elke keer wordt het aas losgelaten en de concentratie eindigt met een zucht.

Na een paar uur zo te hebben toegekeken hoe de karper mij voor de gek houdt, ga ik de montage veranderen. Het pennetje dat al ver was weggeschoven om geen hinder te laten zijn in het ondiepe water, gaat er af. Ik noem het de Ben-methode, genoemd naar een visserman die pasgeleden deze methode voorstelde als er in ondiep water gebeurt wat hier gebeurt. Er wordt alleen een loodje op de lijn gedaan en een kleinere haak die ik in de smack verstoppen kan. De gele lijn is goed te zien en ik mis de dobber niet eens. Terwijl ik even de rugzak goed leg zodat ik de molen daar op kan steunen, gaat de lijn al strak, hortend en stotend gaat het maar hij gaat. Ik wacht echter te lang en de lijn valt weer slap. Ach, wat stom...ik had 'm kunnen hebben, volgens mij. Nog een poging. Een kwartiertje later loopt de lijn strak, hij komt het water uit en trekt bijna aan de top....de haak wordt in een korte haal gezet. Een schubje, niet erg groot is hij en het is zeker niet de forsere karper die regelmatig mijn zenuwen testte door net te doen of het aas werd gepakt.

Honderd kolken om het pennetje en dan eindelijk een schubje. Nog één keer gaat het aas te water. Het lijkt uitgestorven en hoop op nog een vis heb ik niet meer. De lijn beweegt, loopt iets strak en valt weer terug. Dan gaat de lijn langzaam maar gestaag strak. Het is moeilijk in te schatten wanneer er geslagen moet worden, het gaat te traag. Ik besluit te slaan....mis, in de lucht! De haak ben ik kwijt aan een boom die achter mij staat. Voor vandaag is het genoeg maar ik kom zeker terug. Ik denk dat hier wel een lichter hengeltje ingezet kan worden, de Red Arc op een halfponder met 16/00 lijntje, misschien dat dat hier het verschil kan maken.

Ap

_______________________________________________________________________________