_____________________________________________________________________________

17 januari 2009

Buffelen voor een baars

Met de auto rijd ik langzaam langs het water. Nou ja, water! Het grootste deel van het water is nog ijs. Hier en daar is een opening en dat is al. In plaats van vissend naar m'n favoriete plekje te gaan, rijd ik er gelijk naar toe. Water! Dit deel van de haven ligt bijna geen ijs. Deze plek is goed voor een paar uur vissen. Er is geen enkele visser op het steiger dus heb ik het rijk alleen. Na een anderhalf uur vissen is er ook nog steeds geen baars die me gezelschap houdt. Volop staartbijters maar daar blijft het bij. Je blijft zo wel goed alert maar ik wil weer eens voelen hoe zo'n baars op het hengeltje beukt. Na twee weken niet te hebben gevist ben ik vergeten hoe dat voelt.

Na een telefoontje,  degene die ik belde nam niet op, hervat ik het vissen weer. Je zal zien dat ik terug gebeld word als er een baars aanhangt. Een beetje arrogante gedachte na een paar uur vissen, en nog niets te hebben gevangen. Beng! Dicht op de kant, tegen een boot aan, gaat het beukertje krom. En de telefoon gaat!! Het lijkt meteen een behoorlijke vis. Hij wil naar zijn hol terug en schiet weer onder de boot. Als de vis in het zicht komt zie ik dat het een flinke baars is. Gek eigenlijk, enorm veel staartbijters gehad, waarschijnlijk kleine baars, en dan in één keer een grote baars gretig en goed diep gehaakt als eerste vis die binnen komt. Precies veertig centimeter is hij.

Lang vis ik niet meer want het wordt donker. Alleen een enkele staartbijter laat nog van zich horen. Een middagje heerlijk vissen dat was het, maar het was wel buffelen voor een baars.

 _______________________________________________________________________________