_____________________________________________________________________________

18 september 2009

Baarskoorts

De helft van september al weer voorbij, soms al herfstachtige dagen. Veel mensen worden ziek en liggen op bed, wij niet, wij staan aan de waterkant, met de baarskoorts! Het gevoel komt vanzelf als de blaadjes van de bomen vallen. Het water ligt er vol mee, met blad, en af en toe pik ik het op en lijkt het een aanbeet. Ook als ik dichter naar de kant vis, lijkt het aantikken tegen de planten op aanbeten. Je moet er even aan wennen want je hebt de neiging om steeds te slaan. Buiten een dagje baarzen met Bas in de zomer is dit de eerste keer weer met rubber en het baarsbeukertje.

Op een plekje waar ik ook nogal eens een snoekje ving, gaat het beukertje krom. Een heerlijk gevoel dat ik lange tijd moest ontberen. Een pracht van een baars, net geen dertig centimeter gaat op de foto. Geen bullebak maar deze baarzen geven je al heel veel plezier. Hierna volgt de ene aanbeet na de andere maar ik krijg geen enkel baars meer op de kant. het is een tik of even vast en weer los. Ik heb er weer even aangeproefd.

Drie dagen baarzen op rij, wat een weelde! Hellaas kon ik gisteren niets vangen en zou het vandaag moeten gebeuren. Volgens onze Frans, van 't forum, is er na de sluis, goed baars te vangen. Ik ken dat stuk wel dus probeer ik het daar eens. De eerste worp voel ik al tikken van baars en een tweede worp verzilver ik een mooi baarsje. Dicht op de kant trekken ze het glas krom maar ook bijna aan de overkant. Het shadje haalt de bodem niet eens, beugel dicht en lijn strak. Dat maak je maar zelden mee, zo'n eetlust. Ook geen lossers maar allen goed gehaakt. Ik schuif steeds een metertje op en na een poosje baarsrust, knalt het hengeltje krom en gelijk zit ik te dromen. Dat kan wel eens een mooie baars zijn... maar ik wordt al snel weer wakker en zie het slanke lijf van een snoekje. Niks geen grote baars maar dat geeft niet, ik houd nog steeds van snoekjes en hun vechtlust. Hij geeft me prima sport.

Na nog een paar baarsjes blijft het ijzig stil. Ik rijd tot het pad dood loopt en probeer het bij de brug. Bij de eerste worp wordt mijn draadje doorgesneden door een obstakel onder water. Ik laat het hierbij, de koorts is wat gezakt, ik kan er weer even tegen.

Ap

_______________________________________________________________________________