Op pad....

22, 23 en 24 februari

Havenbaars, Poldersnoek en Westlandsekarper

Vrijdag - Havenbaars

Verschillende keren ben ik zonder enig teken van leven terug gekeerd uit de haven. Zou het vandaag anders zijn? Ik ga toch weer beginnen op het steiger waar ik altijd begin, ik kan dat plekje niet overslaan. De wind bemoeilijkt de worpjes vlak langs de boten maar ook de verre worpen tussen de palen van de bootvakken. Secuur vis ik de open plekken af maar ik blijf niet te lang op een plek. Aan het eind gekomen zonder zelfs maar een staartbijter gevoeld te hebben, ga ik minder positief naar de andere kant van de haven. Een steiger dat ik zelden aan doe, stap ik nu maar eens op en ook de overkant laat ik niet onbevist. Het blijft stil in baarsland. Toch geef ik de moed niet op. Bas zijn wijsheid, Ieder gaatje afvissen tot je ze gevonden hebt" houd ik in ere.

Het volgende steiger is aan de beurt. Vorige week liep ik hier ook en was ik bedacht op de slechte planken en het gat. Nu lazer ik zowat in het gat van de onbrekende plank. De worpjes gaan nu toch wat sneller en minder vaak op één plek. Ik steek de weg over en vis verder. Na drie worpen maak ik een verre worp tot in het midden van de haven. Ik draai en laat de shad huppelen, beng, ja dat is er één. Een aardige baars komt naderbij. Het schepnet wil eerst niet uitklappen maar dan is het zover. Ik trek de baars er over heen en... jammer, hij schiet los. Toch ben ik blij dat ik eindelijk weer eens baars heb gezien. Een paar worpen later krijg ik een flinke dreun op het baarsbeukertje maar die laat gelijk los. Het laatste stuk steiger vis ik af waarbij ik het ene na het andere kunstaasje verspeel.

Mijn laatste hoop heb ik gevestigd op de overkant. Van hieruit kan ik achter de boten gooien en na een paar worpen is het raak en de eerste baars komt in het net. Ik gloei bijna van geluk. Het geeft me weer moed en ik maak de worpjes weer meer secuur. Het laatste uurtje moet het gebeuren en ja, de volgende baars is een feit. Daarna is er met een verre worp ook een snoekbaars op de kant gekomen. Lekker beukend op het lichte hengeltje, heerlijk! Daarna is het bij elk bootvak wel raak en komen er een aantal mooie baarzen in het net. Soms schiet een hevig beukende vis los, jammer maar als er genoeg vangsten tegenover staan is het niet zo erg. Ik ben wel altijd benieuwd wat voor vis het was en hoe groot.

Het gaat schemeren en ik doe nog een laatste plek aan. Deze plek heb ik nog nooit bevist. Hier komt de laatste baars binnen. Het is nu te donker om verder te vissen. Ik haak het shadje aan een oog van de hengel en wandel naar de auto. Een gekke dag was het. Heel wat uurtjes gevist zonder een enkel visje en dan ineens in het laatste uur van de dag...een zooitje mooie baarzen.

Zaterdag - Poldersnoek

Vandaag moet ik kiezen tussen boodschappen doen of achter de snoek aan de polder in. Moeilijk maar ik weet te kiezen. Ik kies ook voor de middag dan kan ik net als gisteren vissen tot donker. De vijfgrammer is al opgetuigd en via de afslag Boskoop/Gouda rijd ik naar de Krimpenerwaard. Ik kies water waar wat beschutting is door huizen en boerderijen. Hier en daar staan bossen gesnoeid riet langs de kant en er is een overvloed aan bruggetjes. Ik begin maar ergens.

Voor het goede staat er wat te veel wind maar ik was van plan vandaag de vijfgrammer in te wijden en vis dan maar zo veel mogelijk op de luwte plekken. Er zitten prachtige plekken bij waar het water zo vlak is als een spiegel. Een paar van die plekken vis ik af en vergeet de bruggetjes natuurlijk niet. Ik sta op een bruggetje en vis langs het riet. Dat zijn mijn favoriete plaatsen. Vaak ligt er een snoek langs het riet te wachten op zijn prooi. Een paar keer is de spinner ook langs het bruggetje geweest maar er gebeurt daar ook niets. Ik vis er steeds zo dicht mogelijk langs. Dan een worp tegen het bruggetje aan en vis de spinner heel langzaam terug. Als de spinner bijna het water uit is komt er een snoek onder het bruggetje vandaan en grijpt de spinner nog net voor hij het water uit is. Door het heldere water heb ik het allemaal goed kunnen zien. De snoek gaat aardig tekeer en springt zelfs onder het bruggetje het water uit. Het net gaat er onder en de snoek mag op de foto. Een pracht snoek is het, en de eerste op de nieuwe vijfgrammer.

Een lekker gevoel is het als de eerste snoek binnen is. Een honderdtal meters verder zie en hoor ik een flinke kolk. Een heleboel visjes schieten weg. Daar is duidelijk een snoek aan het jagen. Worp na worp kam ik de plek uit maar het blijft stil. Zelfs de kleine vis laat zich niet meer zien. Het wordt tijd voor een andere stek.

Aan de andere kant van de provinciale weg ligt goed water dat aan beide kanten is te bevissen. Als ik net een paar worpjes heb gemaakt komen er een paar vissers bij me staan. Eén ervan blijkt Hans Wols, waar ik jaren terug mee in de Rietveldpolder heb gevist. Zij hebben de vliegenhengel gebruikt en zijn aan het end van hun visdag. Ze hebben wel activiteit gezien maar helaas niets gevangen. Als ze naar hun auto's lopen, vis ik verder. Na enkele worpen een enorme kolk en ik zit vast aan een snoek. De groene rug was net te zien. Hij is er alleen net zo gauw af als eraan. Jammer, het leek een heel mooie vis. Nog een paar worpen over de plek maar dat haalt niets meer uit en ik ga verder. Een meter of twintig verder staat toch de vijfgrammer weer krom. Het snoekje protesteert hevig maar ook hij glijdt in het net.

Ik kom steeds verder buiten de beschutting van de huizen en de wind is dan een spelbreker, voor het werpen maar ook wat betreft de kou. De middag zit er bijna op en ik vis terug. Alleen de mooiste plekjes al zijn dat misschien de snoekloze plekjes. Aan het begin waag ik toch nog een poging om de losschieter te verleiden maar er gebeurt niets.

Alle spullen gaan weer de kofferbak in en de kachel gaat hoog. Ik heb er honger van gekregen. Nou maar hopen dat de boodschappen gedaan zijn want het zou lekker zijn als ik thuis kwam en aan tafel kon aanschuiven.....

Zondag - Westlandse karper

Vandaag dus op karper, de Westlandse karper. Ik kan niet zo lang vissen maar een uurtje of drie kan ik er wel aan besteden. Er is weinig wind en af en toe komt het zonnetje door. Bij aankomst zie ik een visser bij de molen staan, hij heeft al wat gevangen. Dat geeft hoop. Bij de stek aangekomen die ik ga bevissen, zindert het van de vis. Eerst maar een paar voerstekjes maken en dan de hengel optuigen. Als alles klaar is ga ik op de eerste voerplek beginnen en kijk wat rond naar activiteit van karper. V-sporen trekt de karper en af en toe een flinke golf. Maar ik krijg hier geen beet. De volgende stek maar opzoeken.

Hier is het water zeer vlak en het beetje wind dat er staat voel ik hier niet. Maar ook geen activiteit van karper. Toch verraad de dobber dat er vis op de stek zit en het lijkt er zelfs op dat hij weg zal lopen maar hij stopt en blijft verder onbeweeglijk staan. Nog een kwartiertje dan maar op stek drie proberen.

Een flink stuk blijf ik van stek drie om geen vis te verstoren die al op de stek zit. Een paar korrels maïs voer ik bij en dan gaat het dobbertje te water. Al snel krijg ik beet en de pen waggelt wat na. Verder gebeurt er niets. Het is ook zeer stil op deze stek op een paar belletje na. Om me heen zie ik wel steeds karper aan de oppervlakte en ik zie zelfs een grote tuitmond vlak bij de kant het water uit komen. Vissen is leuk maar kijken ook. En luisteren want je hoort soms de karper smakken, vaak aan de oppervlakte bij  de houten planken die begroeid zijn. Het dobbertje beweegt weer en gaat langzaam onder. Ik kijk naar de lijn en die staat in een snel tempo strak. Ik voel de top en geef een rustige haal. Een massieve bonk krijg ik op het glas en de slip jubelt van genot. Ik ook van binnen, heerlijk gevoel is dat toch. Na twee minuutjes is het zover en kan hij geland worden. Een mooie stevige karper is het.

Het zonnetje is intussen weg en de sloot lijkt te zijn uitgestorven. Op geen enkele voerplek is activiteit, geen beet, niets! Het laatste half uurtje slijt ik bij m'n eerste stek. Het blijft stil. Wat een verschil met toen ik aan kwam. Waarschijnlijk zijn de uren tussen 09:00 en 15:00 uur het best. Waarom weet ik niet maar de vorige keer met vismaat Peter was dat ook al zo. Het begint zelfs een beetje koud te worden nu het zonnetje weg is. Het is maar één karper geworden maar ik vind het een prima afsluiting van een zeer goed  visweekend.

Ap

De gebruikte materialen zijn:

Voor de haven het baarsbeukertje van grafiet, drie delen, sigaarvormige kurken handgreep, oversteeksluitingen,155 cm  lang, titanium oogjes, drie gram werpvermogen

In de polder het vijfgrammertje van glas, sigaarvormige kurken handgreep, aluminium busje, tweedelig, 168 cm lang, titanium oogjes

Voor de karper een tweedelige glashengel met traditionele bus, 280 cm lang, titanium ogen, normale maar korte kurken handgreep, vermogen 3/4 pond