Op pad....

16 en 17 februari

Een weekend vissen zonder zonder vangen

Ruigeweide en de Rietveldpolder

Vrijdags ben ik bij de Firma Schreiner  om een spinhengeltje af te halen. Het is op bestelling gemaakt omdat de standaard versie nog niet helemaal naar mijn zin was. Het glasblankje is nu afgebouwd met een aluminium busje en titanium oogjes. Ook het kurk is anders dan gebruikelijk, nl: sigaarvormig zoals bij vliegenhengels gebruikelijk is. Het is een superhengeltje geworden. Snel, soepel en nu ook slanker ogend dan normaal. Het hengeltje doet me heel erg denken aan het gele glas van de jaren '70. Totaal ander glas is het maar toch... Morgen moet het maar eens gedoopt worden.

Eerst doe ik Ruigeweide aan. Er ligt veel ijs en er staat een behoorlijk koude wind. Toch weet ik een paar mooie plekjes te vinden waar de spinner te water kan. Meter voor meter vis ik het water af en de duikers krijgen extra aandacht doormiddel van twee maal zoveel worpen. Geen snoekje blijkt interesse te hebben en ik bedenk een ander plekje maar of dat ijsvrij is! Ik rijd naar de Rietveldpolder. Tijdens de rit zie ik om me heen alleen water met een laag ijs erop. Maar bij het binnenrijden van de polder zie ik hier en daar een kabbel op het water. Mijn favoriete eerste stek is ook ijsvrij. Daar ga ik het maar proberen. Langs een plakkaat ijs, om resten van planten en om drijfvuil, het wil niet lukken. Ik vis de hele vaart af langs het kantje naar de overkant en kruislings maar het blijft zoals het was, nul! De vijfgrammer zal vandaag niet in een mooie bocht staan behalve als ik nog vast kom te zitten. Ik vind het mooi genoeg en vertrek, in de hoop dat ik morgen nog kan vissen maar dat hoor ik vanavond pas.

Een zonnige dag in de haven

Ik heb er zin in! Hoewel ik graag de vijfgrammer had genomen zal ik met het baarsbeukertje niet minder plezier hebben. Er is bijna geen wind en de zon schijnt volop. Dat is weer om de polder in te gaan maar na dagen van vorst ben ik kansrijker in de haven als het om open water gaat. Als ik langs m'n beginstek rijd, zie ik prachtig vlak donker water. Hier ligt bijna nooit ijs terwijl dat aan de andere kant van de haven wel zo is na een paar dagen vorst. Zoals altijd gaat er een geel rubbertje aan de lijn en dat huppelt al gauw over de bodem. Naar me toe vissend zie ik het shadje over de bodem huppelen, zo helder is het water. Na de vorst is het water meestal erg helder. Geen goed teken want er wordt dan ook meestal niet goed gevangen. De vissers van de Watergeus hadden dat al ondervonden vanmorgen.

Aan de andere kant van het steiger zie ik een visser. Ik herken hem. We hebben elkaar vaker ontmoet en een praatje gemaakt. Het is een vaste lichtervissenbezoeker. We vissen naar elkaar toe en af en toe kijk ik naar hem of hij wat vangt. Het blijft bij hem echter net zo stil als bij mij. Uiteindelijk staan we naast elkaar. Als er niet veel gevangen wordt is er meer tijd voor een praatje dus dat gebeurt ook. En met dit mooie weer is dat geen straf.

We besluiten het aan de andere kant te proberen. René vanaf de hoge kant tussen steiger en muur en ik aan de andere kant op het steiger. Ook hier enorm helder water waar geen baars die het goed met zichzelf voor heeft zou willen zwemmen. Bij René is het al niet anders. Terwijl ik m'n weg op het steiger voort zet, gaat René vanaf de graskant vissen waar een soort plankier het water in loopt. Na een paar worpen heeft René er een snoekbaars aan. Dit had ik niet durven dromen. Snel schiet ik een plaatje en vis weer door. Misschien dat ik toch nog een visje kan bemachtigen. Nee, vele worpjes verder zakt de animo. Het lijkt of het water hier steeds helderder wordt, het lijkt wel kraanwater. Ik kan ook goed zien waar ik aan vast heb gezeten bij vorige visdagen. Ik houd het voor gezien en loop de richting op van René. Tjonge wat een lekker zonnetje alleen de vis ontbreekt aan deze dag, tenminste voor mij dan. Als ik bij René sta krijgt hij er toch weer een snoekbaars aan, een mooi formaat trouwens. Deze keer kan ik een behoorlijk plaatje schieten en dan kan de vis weer terug.

We lopen naar een andere stek en praten wat met elkaar. Ik geloof dat we wel uitgevist zijn. We doen nog wat worpjes maar de aandacht is er niet meer zo bij. Voor mij een visloos weekend maar ach dat gebeurt nou éénmaal. Het was mooi weer en het was aangenaam een visserman te ontmoeten die ook het buiten zijn weet te waarderen. Tot slot ving hij nog twee mooie snoekbaarzen en dat was prettig om te zien. Het is ook erg leuk om een ander een visje te zien vangen.

René, bedankt voor de gezelligheid en tot ziens!