Op pad....

Haastrecht en Ruigeweide

Zaterdag zou ik volgens mijn vrouw beter schaatsen kijken en zondag vissen want dan wordt het mooi weer. Ik merk er niets van, van dat mooie weer. Op weg naar Haastrecht is het miezerig en bewolkt. Als ik op de parkeerplek uitstap waait het ook behoorlijk. De vijfgrammer wordt opgetuigd. Als ik klaar ben, komt er een jongeman naar me toe, een Belg blijkt het te zijn. Hij knoopt het gesprek aan met: "Ga je het ook proberen?" Ja, zeg ik. We raken aan de praat en ik laat 'm op de topo-atlas zien waar hij in de omgeving nog kan vissen in het water van de Haagse, daar heeft hij een vergunning van. Hij groet me en gaat naar zijn stek.

Ik doe een paar worpjes aan het begin van het water maar de wind hindert me. Het water is ook een beetje troebel en dat vind ik eigenlijk een ramp voor het spinnen. Maar ja, ik ben er nou éénmaal. Even later komt de jongeman weer terug en spreekt me aan. "Er ligt een schaap in het water en kan de kant niet opkomen", zegt hij. "Moeten we dat beest niet helpen?". "Ja, natuurlijk", zeg ik, en loop met hem mee het land op. Na een paar hekken te hebben over geklauterd zijn we bij het schaap. Hij zit met de achterpoten vast in de modder van de sloot. We trekken hem op de kant en het beest strompelt over het gras alsof het nog moet leren lopen. Wie weet hoe lang hij daar in het water heeft gestaan. We lopen weer terug en Belg gaat alsnog naar zijn stek.

Eigenlijk heb ik helmaal geen zin meer om in dat troebele water te vissen maar ik doe nog een paar worpjes tussen de bomen vandaan. Een plek waar ik ooit één keer heb gevist en er een losser had. Nee, dit is niets, ik ga naar de Ruigeweide, lekker in de luwte als ik een beetje geluk heb.

Na een ritje tussendoor waar ik heel aardige visplekjes ontdek, parkeer ik de auto langs de smalle weg. Het vijfje is al opgetuigd en daar gaat de spinner. Een paar irritante honden staan hevig te blaffen. Nog een paar worpjes en dan weg hier! Plots staat de hengel krom. Ik had geen stoot of beuk gevoeld, alsof de spinner vastloopt op vuil. Een snoekje is het toch. Dat is snel!

Hoewel dat eerste snoekje het idee geeft dat er snel meer zullen volgen, gebeurt er niets meer. Als ik er niet meer op reken, m'n spinner is bijna uit het water, schiet er een snoek voor m'n voeten op de spinner. Het mooie snoeklijf in dit wel heldere water kan ik in volle lengte aanschouwen. Even maar want dan is hij weer los. Jammer, maar het is niet anders. Vissen is niet altijd vangen. Maar goed ook natuurlijk want anders gaat de lol er gauw af. Het is trouwens toch ook mooi die spectaculaire momenten mee te maken zoals me zojuist is overkomen. Ik vis nog een uurtje verder maar het blijft zoals het was, ééntje gevangen ééntje gelost! Ik ben benieuwd of de Belgische jongeman nog wat gevangen heeft.

Ap