_____________________________________________________________________________

23 december 2008

Niet voor de poes

Afgelopen zondag moest ik het doen met twee lossers, twee keer een dikke snoek die allebei maar even aan de staart van de streamer hingen. Vandaag heb ik nog geen kans gezien een baars uit zijn hol te lokken. Wel minuscule tikjes maar dat was het dan.

Het steiger waar ik de vorige keer een mooie baars ving, zou het daar gebeuren? Ik maak eerst een praatje met een stel witvissers die ik regelmatig tegenkom. Zij hebben al mooie voorns gevangen, zijn verkast nadat het rustig werd en weer teruggekomen. Baars hebben ze niet gevangen. Straks, als ze weg zijn, ga ik op hun stek een rubbertje uitlaten want waar gevoerd is, kan nog wel eens wat baars in de buurt zijn.

Een mooi stuk haven waar ik nooit vast raak, op de bodem dan want met de touwen van de boten heb ik wel kennis gemaakt. Hier gebeurt het dan eindelijk. Een doffe dreun en daarna gebeuk van jewelste. Onder de boot, en dan onder het steiger gaat de vis die waarschijnlijk baars heet. Ik zie de strepen, het formaat, een prachtige dikke baars is het. Hij is goed gehaakt en het net gaat er onder. Eén en veertig centimeter meet hij. Wat een kanjer zeg!

Ik doe nog een steigertje aan dat ik nooit zal vergeten voordat ik weer op huis aan ga. De tweede worp gaat het hengeltje al krom en ook deze vis beukt er lekker op los. Nog een prachtige vis ligt er even later in het net. Daarna is het balen, de ene shad na de andere raakt vast en ik word er moedeloos van. In de schemer doe ik er nog een laatste nieuwe shad aan, met behulp van een zaklantaarntje. Maar ook die raak ik in snel tempo kwijt.

Al met al was het een heerlijk middagje vissen. Het stadje, het praatje met de witvissers en de bewoners en booteigenaren. Mensen die ik in de loop der jaren heb leren kennen. En dan die twee baarzen. Het waren er maar twee, maar ze waren niet voor de poes!

______________________________________________________________________________