Op pad....

29 maart

Karpertijd...

Wordt het dan eindelijk karpertijd? Vandaag leek het er echt op. Natuurlijk is er in de winter ook karper te vangen maar azen zoals ze in het voorjaar en 's zomers doen met flinke bellenplakkaten dat zie je toch niet. De temperatuur is zeker 5 graden gestegen en dat was te merken. Er waren veel karpers actief maar de eetlust was matig of misschien beter gezegd, voorzichtig.

Vandaag wil ik m'n nieuwe hengel inwijden. Een 3 meter 70 lange Winston van Cobold glas voor 20/22 honderdste. Ik maak er geen lange visdag van want ik ben hondsmoe van de ATB-training en ik pak er ook het stoeltje erbij. Vanuit m'n zeteltje voer ik links en rechts wat maïs en het van Eik pennetje gaat te water. Er zijn belletjes in overvloed en ik verwacht snel beet te krijgen. Dat gebeurt ook maar het zijn van die trage weglopers die ook weer net zo snel stoppen als ze zijn begonnen. Ik kijk het even aan en dan sla ik....mis! Ik voelde helemaal niets. Verschillende keren herhaalt zich dat en ik krijg de indruk dat er giebel of voorn met de maïs aan 't stoeien is. De fijne belletjes doen ook aan giebel denken. Rechts had ik ook wat gevoerd en daar gaat nu het pennetje heen. Heel snel krijg ik beet en weer zo'n trage, stroperige wegloper. Toch sla ik er op en... ja, ik heb vis gehaakt maar ik krijg niet de indruk dat het karper is. Langzaam maar zeker komt er meer spanning op de hengel en dan zie ik dat het toch karper is. Een flinke giebel kan de visser trouwens ook nog wel eens lelijk voor de gek houden maar het uithoudingsvermogen aan een karperhengel is dusdanig klein dat je dat snel in de gaten hebt.

De hengel is ingewijd en ik zit een beetje rond te kijken en luister naar het gegil van een halsband parkiet. Ik kan het niet anders dan gegil noemen en mooi vind ik dat niet, maar gelukkig zijn er ook vogels met een beter stemgeluid. Ik wilde eigenlijk op dit plekje blijven zitten maar ik ga toch even struinen. Bij het eerstvolgende plukje riet gaat het pennetje weer te water en een paar korrels maïs ook. Na een misslag komt hier ook een karper in het net. Ik schuif op naar de volgende plek.

Op m'n hurken houd ik het pennetje in de gaten. Bellenplakkaten zijn er in overvloed. Het pennetje krijgt af en toe een tikje dus geduldig afwachten. Daar gaat de pen mooi van me af en de ik hef de hengel, yes! Wat een heerlijk gevoel als die lange hengel krom getrokken wordt. Dat opbouwen van de kracht, geweldig! De karper glijdt weer terug in het water. Er gaat weer maïs aan de haak voor de volgende stek maar ik zie een berg activiteit op dezelfde plek. Toch nog een keer proberen. Het pennetje staat maar zakt wat weg en tegelijkertijd gooi ik nog wat maïs. Ik blijf naar de lijn kijken omdat het pennetje niet meer is te zien. De lijn blijft lopen. Ik sla want daar moet een karper de oorzaak van zijn. En jawel, de pondshengel staat weer zo krom als een hoepel. Ingooien en weglopen.... het moet niet gekker worden.

Alle beten tot nu toe, verliepen zeer traag en ik stel me daar onwillekeurig op in denk ik. Het pennetje ligt een meter uit de kant en de hengel ligt over het net heen op de grond. Dan gaat de pen helemaal de lucht in, ik schrik ervan en pak de hengel, de pen in het vizier houdend. Het gaat zo razend snel, de pen verdwijnt onder water en ik zie een boeggolf, de karper hangt al, de hengel staat als een boog zo gespannen. Een paar minuten later ligt er een knappe karper op de kant.

Ik vis nog even verder, verzadigd maar ook opgepept. Ik denk al weer aan morgen, de laatste dag dat de spinhengel uit het foedraal mag. Misschien dat ik daar nog een paar uurtjes voor kan vrijmaken.......

Ap