_____________________________________________________________________________

23 november 2008

Karperen in de sneeuw

Als het goed begint te sneeuwen krijg ik er heel erg veel zin in om op karper te gaan vissen. Helemaal alleen in de sneeuw, ik krijg er een goed gevoel bij. Het is wel al laat en voordat ik er ben houd ik misschien 2 uurtjes over als ik tot donker vis. Ik doe het toch maar. Het is lekker zo'n lummelweekend maar een paar uurtjes aan het water kan ik gewoon niet missen

Geen belletje te zien als ik langs het water loop en ik maak dan ook maar een paar voerplekjes op de bekende plekken. Helemaal achterin is er toch activiteit. Daar gooi ik ook wat voer en dan nog even de hengel optuigen.

Teruglopend merk ik pas hoe helder het water is en ook valt de nogal lage waterstand op. Ik moet zo dadelijk, als eerste, heel rustig naar de achterste stek zodat ik geen vis verstoor. Eindelijk zit ik op m'n plek. Er zijn tal van bellenplakkaten en daar gaat het pennetje naar toe. Ik vermoed snel beet te krijgen maar dat heb ik goed mis. Geen karper die het aasje wil hebben. Na zo'n drie kwartier verplaats ik het pennetje naar een hoop drijfvuil waar ik ook gevoerd heb. Hier blijft het pennetje ook wel erg lang met z'n rode puntje boven water staan.

Ineens glijdt het pennetje de diepte in, de lijn loopt strak en het glas staat krom. Een karper drillen in de sneeuw, nog nooit eerder gedaan. Ik krijg het er warm van! Als ik de karper een eind verderop weer terug zet, volg ik 'm in het heldere water en rustig zwemt hij weg. Het begint al donker te worden maar ik probeer het toch nog eens. Op dezelfde plek is weer vis aanwezig. Het lukt me niet meer er nog één te vangen en ik heb ook ontzettend koude handen gekregen. De kachel in de auto gaat hoog en de koude handen zijn snel vergeten. Winterkarperen, ik vind het toch wel leuk!

______________________________________________________________________________