_____________________________________________________________________________

19 oktober 2008

Grote streamers kleine snoeken

Een onweerstaanbaar gevoel had ik om met een streamer te gaan vissen. Een keertje wat zwaarder vissen waardoor ik ook op die onmogelijke plekken kan komen. Met een tiengrammer van glas met een alu busje. In de jaren '80 gemaakt dat hengeltje, iets langer dan de hengeltjes uit de jaren '70, die waren toen 1 meter 85. Het gooit de streamer goed en het binnenvissen gaat ook prima, of je nu tikjes geeft of korte haaltjes. Er zit geen nylon op de spoel maar Dyneema. Om een streamer lekker te vissen gebruik ik liever een zo dun mogelijke gevlochten lijn. Het contact met de streamer is zo optimaal.

Lange tijd geniet ik van de actie van de streamer die Frits voor me heeft gemaakt. Dun, dik, dun, dik wordt het kunstaas en met schokjes komt het naar me toe. Het water is helder dus een aanbeet zal wel een hartverzakking veroorzaken. Als ik geconcentreerd naar de streamer kijk, schrik ik me rot, een snoekje komt onder de planten vandaan, schiet op de streamer af en grijpt 'm. Samen komen ze het water uit en als vanzelf gaat m'n arm naar achteren. Ik voel het snoekje maar hij schiet los. Waarschijnlijk alleen met de tandjes in de staart vast gezeten. Ik vis verder naar een luwteplek waar ik alle hoeken en gaten uitkam maar geen enkele snoek meer die me 't lazarus laat schrikken. Op de terugweg vis ik tussen de planten waar het snoekje een poging waagde en op vijftig cm uit de kant zie ik een snoek weer de streamer pakken. En weer met geweld, zoals een jonge snoek dat kan doen. Hij kan niet op tegen de tiengrammer en ligt in een ogenblik op de kant. Hij zet zijn ontzettends scherpe tandjes nog even in m'n vingers als dank en dan zwemt hij weer.

De visdag is maar een middagje en die loopt op z'n eind. Nog een paar worpjes op een zeer speciale plek die ik tegenkom als ik naar huis ga. Zeer mooie visavonturen heb ik er meegemaakt en misschien kan ik er één aan toevoegen. Na de kantjes te hebben afgestruind, werp ik naar de overkant en maak een waaier. In het midden voel ik ineens iets en ik haal flink naar achteren, ja een snoek! Soms krijg je een flinke dreun maar soms zwemt de snoek met je mee en heb je niet gelijk in de gaten dat er één aan zit. Een zelfde formaat als de eerste en ook met veel vechtlust.

Heerlijk was het om weer eens met de streamer te vissen. En als het mee zit zal ik deze winter ook nog met een ultra lichte streamer op pad gaan. Een streamertje voor de driegrammer, wat zal dat een spektakel worden! Ik zal er natuurlijk verslag van doen.
______________________________________________________________________________